Fiction

ศีล โมเลกุล

คำตอบของท่านคณบดีปัดความสงสัยจากใจเธอไม่พ้น


ก่อนจะเปิดภาคการศึกษาใหม่ ๓ วัน ทำเนียบอาจารย์ได้ติดต่อกลับไปยังคุณ ราตรี เพื่อขอคำยืนยันเริ่มทำการสอนในวันแรก แต่ปรากฏว่าติดต่อฝ่ายนั้นไม่ได้ ทั้งที่ได้แจ้งในประกาศละเอียดแล้ว จึงต้องยกประโยชน์ให้กับอันดับถัดมา


พิรุฬห์วัน อาจารย์สาวหุ่นอวบอัดมีแววรั้นที่ริมฝีปาก เธอเพิ่งสบโอกาสไต่ถามถึงความคับข้องใจ ขยับแว่นกรอบทองขณะนั่งอยู่เบื้องหน้าของท่านคณบดี สาวใหญ่รูปร่างใหญ่ ยังคงความเป็นนางสาวจนเกือบถึงวัยเกษียณ แม้จะมีเสียงลือเล่าว่าท่านมีรสนิยมชื่นชอบเพศเดียวกัน แต่ก็ไม่เคยทำอะไรให้เธอเสื่อมความเชื่อถือ - นอกจากครั้งนี้
ดิฉันสงสัยเกี่ยวกับการพิจารณาคัดเลือกอาจารย์ใหม่ของท่าน เท่าที่ดิฉันรู้ เขา ไม่ได้สอบคัดเลือกตามระเบียบของมหาวิทยาลัย
พิรุฬห์วัน คิดว่ากรณีอาจารย์คนใหม่ของนิเทศฯถูกเปลี่ยนโดยกะทันหันนั้นมีวาระซ่อนเร้น


ท่านคณบดีถอนหายใจยาว มองอาจารย์สาวอย่างเข้าใจ คุณศีล โมเลกุล ทราบข่าวการสอบคัดเลือกของคณะฯเราเมื่อสาย แต่เขายื่นความจำนงอยากจะเป็นครูที่นี่อย่างแรงกล้า เมื่อพิจารณาทางคุณวุฒิแล้วคณบดีกับอาจารย์อาวุโสจึงลงชื่อเขาสำรองไว้อันดับหนึ่งเป็นกรณีพิเศษ


เพราะผู้ชายที่อยากให้ใครๆเรียกว่า ครู คนนี้มีดีกรีกว่าที่คิด เป็นถึงหนุ่มนักเรียนนอก จบการศึกษาตรงสาขาจากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในบอสตัน, สหรัฐอเมริกา แถมหล่อระเบิด ชนิดไม่เหลือซาก หล่อลากลงหลุมหรือหล่อเหลาจนทู่กระมัง อาจารย์สาวประชดประชันอย่างเผ็ดร้อน ศีล โมเลกุล ขนาดชื่อยังฟังพิลึก ท่าทางหรือก็แปลกๆ

กรณีพิเศษหรือคะ ถ้าเช่นนั้นคุณราตรีที่สอบผ่านการคัดเลือกก็เป็นกรณีปกติ เธอโต้
ความโปร่งใสสมความหมายแน่นอน หากศีล โมเลกุล เข้ามาเป็นอาจารย์ หรือ ครู โดยผ่านขั้นตอนการสอบคัดเลือกเช่นเพื่อนสาวของเธอ หน่ายจะคิดว่า ราตรี ถูกกันออกอย่างอยุติธรรมด้วยฝีมือของกลุ่มอำนาจเก่าในสถาบัน เพราะเห็นแก่คุณค่าของนอกมากกว่าของที่ผลิตในประเทศ


พิรุฬห์วันยังจำใบหน้ายินดีของราตรี ขณะแวะเข้ามาเยี่ยมถึงห้องพักอาจารย์หลังประกาศผลสอบคัดเลือกได้ เสียงหัวเราะลงลูกคอเหมือนสมัยเรียนไม่มีผิด ถึงแม้จะไม่ได้สนิทสนมถึงขนาดรู้วันรอบเดือนของอีกฝ่าย แต่หญิงสาวขยับแว่นกรอบทองขึ้นตอนราตรีบอกกับเธอว่า พบกันตอนเปิดเทอม
เพื่อนสาวคนนี้มั่นใจมากกว่าจะคว้าตำแหน่งอาจารย์ใหม่ได้นับตั้งแต่วันสัมภาษณ์ เพราะเธอเลียบเคียงถามผู้เข้าสอบรายที่เหลือ และพบว่าตนมีภาษีเหนือกว่าด้วยชื่อชั้นสถาบันการศึกษาระดับประเทศ นั่นย่อมหมายความว่าในวันสอบสัมภาษณ์ไม่มีศีล โมเลกุล ป้วนเปี้ยนอยู่แถวนั้น


แล้วศีล โมเลกุล จากบอสตัน มาได้ยังไง ?


อาจารย์สาวพยายามโทรไปถามความจริงตามเบอร์ที่เพื่อนให้ไว้ ทำไมจึงไม่มาสอนทั้งที่เคยบ่นว่าอยากได้งานนี้นักหนา ทำไมถึงติดต่อไม่ได้ บางทีเธออาจทำโทรศัพท์มือถือหาย หรืออาจเปลี่ยนหมายเลขโทรศัพท์ด้วยเหตุผลกลใด คณบดีใช้วิธีไหนทำให้เธอยอมถอยร่น หลบเลียแผลใจไม่อยากติดต่อกับใครจนป่านนี้ เรื่องสมมติไร้สาระและเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้น พิรุฬห์วันหงุดหงิดยิ่งกว่ารู้เรื่องนักศึกษาแอบตั้งฉายาเธอลับหลังว่า เจ๊เบียบ เสียอีก
แฟนมันบอกเลิก...... เสียงเพื่อนสาวอีกคนเฉลยให้ได้ขยับแว่นอีกครั้ง อย่างน้อยก็รู้สาเหตุแล้ว


ฉะนั้นเหตุที่เธอมานั่งจุมปุ๊กในห้องคณบดีฯเที่ยงวันเปิดเทอมก็คือ การทวงความยุติธรรมให้แก่เพื่อนสาว และอยากจะต่อรองกับคณบดีเพื่อขอเวลาอีกหนึ่งวันให้ราตรีได้กลับมาสอนตามครรลอง
ราตรีเธอป่วยน่ะค่ะ ท่านต้องเข้าใจว่าเธอจะกลับมาสอนแน่ๆ เพราะราตรีเพิ่งโทรบอกดิฉันเมื่อเช้า พิรุฬห์วันใช้เล่ห์เหลี่ยม
แต่ครูศีลเขาเริ่มสอนนักศึกษาไปแล้วนะ คณบดีอึกอักแบ่งรับแบ่งสู้
ถึงอย่างไรก็แล้วแต่ เขาไม่ได้อยู่ในระเบียบการเป็นอาจารย์ของคณะนิเทศฯค่ะ และการเจ็บไข้คือเหตุสุดวิสัยย่อมเกิดขึ้นได้
ถ้าไม่จำเป็นเรื่องนี้จะไม่แว่วถึงหูท่านอธิการบดี เธอพยายามยืดโอกาสให้เพื่อนด้วยแต้มต่อ สงสัยเหมือนกันว่าทำไมต้องลงทุนช่วยขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะคิดว่ามันเป็นสิ่งที่ถูกต้อง ราตรีสมควรได้งาน รุ่งขึ้นแค่มาพร้อมใบรับรองแพทย์ เท่านี้ก็เรียบร้อย

เมื่อพ้นห้องคณบดีฯ อันดับแรกพิรุฬห์วันต้องติดต่อราตรีให้สำเร็จ
เธอพบ อรรณนพ อาจารย์หนุ่มเดินหน้าบูดมาตลอดทางจึงโปรยยิ้มเป็นพิธี เขาฉีกยิ้มกลับ
อาจารย์วันทานข้าวหรือยังครับ
เรียบร้อยแล้วค่ะ ขอบคุณที่ถามนะคะ เธอกำลังจะไปแล้วแต่ถูกฉุดด้วยคำพูดเสียก่อน
อาจารย์วันรู้เรื่องอาจารย์ใหม่คณะเราไหมครับ
.........คะ ?
อาจารย์หนุ่มทำท่าปลงสังเวช
เมื่อเช้าผมสอนอยู่ถัดจากห้องเขาไปนี่เอง ...........เลวร้ายมากครับ ทั้งเปิดเพลงดัง ทั้งเสียงตะคอก เห็นว่าซ่อมรับน้องกันในห้องด้วย
อุ๊ย !
เขาชวนคุยต่อ ซึ่งไม่พ้นนินทาการสอนของอาจารย์คนใหม่เสียยับเยิน

พวกโปรฯอเมริกาก็ชอบวางอำนาจบาตรใหญ่อย่างนี้แหล่ะครับอาจารย์ นี่ผมได้ยินว่าเขาสั่งลงโทษนักศึกษาหญิงอย่างน่าเกลียดที่สุด ไหนจะเรื่องทำบ้าบอในห้องเรียนอีกล่ะ ไม่ไหวจริงๆ
ขอโทษนะคะ
อาจารย์หนุ่มชะงัก ว่าไงครับ !?
มีเศษผักชิ้นเบ้อเร่อติดอยู่ที่ฟันของอาจารย์แน่ะค่ะ
อรรณนพใช้ลิ้นเลียฟันจนปากยื่นเหมือนลิง เขาดูดขี้ฟันเสียงดังจั๊บจั๊บ หันมาอีกทีพิรุฬห์วันก็หายวับ
เทคนิคการเลี่ยงหลบอย่างสุภาพของอาจารย์สาว
ใครอย่าได้เอ่ยถึงนายเพี้ยนจากบอสตันให้ได้ยินเชียว เธอสุดฉุนเฉียว

ตะวันฉาบผืนหญ้ากลายเป็นทอง เสกสวนหย่อมให้หย่อนใจ นอกจากพันธุ์ไม้นานา ท่อฉีดน้ำยังแทงดินแจกละอองเย็นสะพรั่ง ม่านชื้นวาดรุ้งสวยสด หากหลับตาจินตนาการคงกำลังเดินเฉียดน้ำตก นาทีนั้น ศีล โมเลกุล ไม่กลัวเปียก นั่งประจำโต๊ะหินทรายตัวโปรด มีความสุขบนเก้าอี้ทรงตอเหมือนกับผุดหลังน้ำลด


สวนหย่อมลักษณะอย่างเกาะกลาง เปรียบดังโอเอซิสในมหาวิทยาลัย


หลังควักความรู้สึกทั้งมวลม้วนลงดิน ศีล โมเลกุล ใจลอยอย่างสงบ เขาหวังคิดแผนการสอนของวันพรุ่งนี้ แต่กลับวกถึงสิ่งที่อยากลืม
เรื่องของผู้หญิงคนหนึ่ง
กุญแจที่เขาไขสู่ประตูของความเป็นครู ตอนนี้เธอจะอยู่แห่งหนตำบลใด
ต่อเมื่อขาอีกคู่รุดมาพร้อมพนมมือไหว้ ศีล โมเลกุล จึงหวนคืนสู่บทบาทเดิม
........ บอย ใช่ไหม ?
ชายหนุ่มรู้สึกผิดคาด ครูคนใหม่จำชื่อเขาได้ แถมเป็นชื่อเล่นเสียด้วย
ศีล โมเลกุล ไม่นึกแปลกหากชื่อนี้จะปักหยักสมอง
ไม่ทราบว่าครูว่างหรือเปล่าครับ บอย ประหม่าเล็กน้อย
อืม.... ผมแค่นั่งคิดอะไรเพลินๆ
ครูคนใหม่เชิญให้นั่งข้าง ก่อนเลี่ยงไปปิดวาล์วน้ำที่ซ่อนในพุ่มเข็ม เมฆฝนพัดผ่านโอเอซิส ทิ้งความสดชื่นไว้เบื้องหลัง


เทปเดิน สาม ....สอง ..... แอ็คชั่น! เขาสะบัดนิ้วชี้บอกสัญญาณบันทึกภาพและเสียงในงานภาพยนตร์ ลูกศิษย์สบอารมณ์ เผื่อเวลาสำหรับตัดต่อ ๑๐ วินาทีก่อนเปิดปาก
ผมพอรู้แล้วครับว่าอยากจะเป็นอะไร
หือ
เมื่อสามวันก่อนที่ครูให้พวกเราตอบว่าอยากเป็นอะไร วันนี้ผมเพิ่งตัดสินใจได้ครับ
หลังจากหยุดกลืนน้ำลาย ลูกศิษย์หนุ่มยังมั่นใจในคำตอบตัวเอง
ผมอยากจะเป็น........
คัท!


บอยสะดุ้งโหยง สงสัยว่าตนทำอะไรผิด
เปลี่ยนมุมกล้อง จากภาพมุมกว้างมาเป็นข้ามไหล่ผมเพื่อโคลสอัพใบหน้าคุณ เราจะรีแอคชั่นก่อนแล้วถ่ายต่อเนื่องไปเลย พร้อมนะ ครูคนใหม่ทำมือทำไม้แจงตำแหน่งละเอียด
คะ.... ครับ
สาม ....สอง ..... แอ็คชั่น! สัญญาณเดิม เขาพยักหน้า
บอยตั้งสติทำซ้ำอีกครั้ง คือ ....ผมพอจะรู้แล้วครับว่าอยากจะเป็นอะไร
หือ
มะ..... เมื่อสามวันก่อนครูให้พวกเราบอกว่าอยากเป็นอะไร วันนี้ผมตัดสินใจได้แล้วครับ
อือ ครูคนใหม่ลูบคาง
ผะ...ผม อยาก .....จะ
คัท!

ลูกศิษย์หนุ่มชักไม่สนุกด้วย ขัดเขินเพิ่มทุกนาที
ทำไมถึงไม่เป็นธรรมชาติ ตาล่อกแล่กมองกล้องข้างหลังผมตลอด ฝั่งตรงข้ามนวดขมับตัวเอง
โธ่ .....ครูเลิกแกล้งผมทีเถอะครับ บอยโอด
แกล้งที่ไหน แค่ทบทวนบทเรียนให้รู้จักการทำงานของมุมกล้องในขณะที่คุณกำลังคุยกับผมเท่านั้น
.........แต่ผมเขินกล้อง บอยแก้ตัว
แล้วมันมีกล้องจริงๆที่ไหนกันล่ะ ศีล โมเลกุล หัวเราะ เวลากล้องจับภาพเราก็ต้องมีสมาธิ ต้องทำเหมือนมันล่องหนอย่างนี้ทุกครั้ง
ซูเปอร์ครู ! เฮ้อ จะคุยกันเฉยๆยังลำบน


แสงเบาแรง สองเงาทอดยาวเจียนหลุดจากร่าง เวลามักล่วงหน้าความรู้สึกเสมอ ครูหนุ่มก้มมองนาฬิกาบนข้อมือ เขาไม่รู้สึกคุ้นเคยกับมัน
เอ้า ปิดกล้องกันเถอะ ศีล โมเลกุล กระโดดขึ้นปัดก้นทั้งที่ธุระของบอยยังไม่แจ้ง
เดี๋ยวสิครับ ครูยังไม่รู้เลยว่าผมอยากเป็นอะไร
ครูคนใหม่ระบายยิ้มเต็มหน้า อย่างน้อยคุณก็รู้แล้วนี่หว่า
แล้วศีล โมเลกุล ก็จากไปอย่างเร่งรีบ
ลูกศิษย์หนุ่มเบิ่งมองซูเปอร์ครูจนลับตา ครูน่าจะเหาะได้ว่ะ เขานึก
มโนสำนึกย้อนถ้อยคำครูที่เคยฝากไว้ในห้องเรียน

ความฝันมีความหมายที่สุดเมื่อ .........?
ตื่นขึ้นมาแล้ว - ยังจำมันได้



ธาตรี ช่างเหล็ก
View full profile