10,000 BC บุกอาณาจักรโลก ๑๐,๐๐๐ ปี หนังฟอร์มยักษ์เรื่องแรกประเดิมปี ๒๐๐๘ จากฝีมือ โรแลนด์ เอมเมอริช ผู้กำกับทุนสูงที่ท่านวางใจ ID4, STARGATE, GODZILLA และ The Day After Tomorrow ผลงานเก่าของเขาแสดงถึงความเป็นหนังพานิชย์เต็มสูบ เฮ้ เราคุ้นเคยกันดีใช่ไหม
“ หนังเล่าเรื่องราวสงครามการผจญภัยของหนุ่มนักล่าแมมมอธ ดีเลห์ ซึ่งต้องออกตามหาหญิงคนรัก เอโวเล็ต ซึ่งถูกบรรดานักรบลึกลับบุกเข้ายึดหมู่บ้านและคร่าตัวเอโวเล็ตและคนในหมู่บ้านไป จุดมุ่งหมายเพื่อ..... (ไม่บอก) ดีเลห์จึงต้องออกตามล่าสุดขอบโลก ตะลุยไปยังดินแดนที่ไม่มีอยู่ในแผนที่ เผชิญภยันตรายจากสัตว์ร้ายต่างๆ โชคชะตาของคนรักและเพื่อนร่วมเผ่าอยู่ในกำมือเขา” นี่คือเรื่องย่อที่ผมลอกมาจากใบปิดของหนัง
ตลอดช่วงเวลาราว ๒ ชั่วโมง 10,000 BC สร้างอารมณ์ในแบบถวิลหาอดีต หมายถึงบรรยากาศการดูหนังตลาดที่ซื่อและแคร์คนดูสุดๆ ไม่มีอะไรซับซ้อน ไม่มีอะไรเหนือความคาดหมายนัก 10,000 BC คล้ายแฟนตาซีมากกว่าจะยึดหลักความถูกต้องทางประวัติศาสตร์ (ผลงานในเครดิตของผู้กำกับเอมเมอริชก็ไปแนวทางนั้นอยู่แล้ว) ตัวละครในหนังดูไม่ค่อยเหมือนคนยุคก่อนคริสตกาลสักนิด ยิ่งพระเอก - เจ้าดีเลห์นี่ดูเหมือนนายแบบเข้าไปใหญ่ เผ่าของเขา(ขอโทษครับจำชื่อไม่ได้ ไม่ค่อยได้กินปลา) เหมือนนิคมเร็กเก้มากกว่าเผ่านักล่าแมมมอธ โดยเฉพาะ เอโวเล็ต นางเอกของเรื่อง (คามิลลา เบลล์) หน้าหวานมาก สวยและโดดเด้งจนน่าจับไปเล่นหนังประเภทอื่นมากกว่า
ใน ID4เคยทำให้ผมช็อคกับ ฉากทำเนียบขาวถูกจานบินถล่มเป็นจุล เพราะฉะนั้นในผลงานเรื่องล่าสุด รับรองว่าเทคนิคพิเศษต้องทำออกมาได้ยิ่งใหญ่อลังการ 10,000 BC มีฉากโลกยุคหมื่นปีก่อนคริสตกาลที่น่าทึ่ง นอกจากวิวทิวทัศน์ยังตื่นตาตื่นใจด้วยทัพนักรบหลากชนชาติ แฟนเกมพีซี MEDIVAL : TOTAL WAR (เกมแนววางแผนสงครามตามเรื่องราวประวัติศาสตร์) คงต้องถูกใจมากแน่ๆ
ฉากจบของ บุกอาณาจักรโลก ๑๐,๐๐๐ ปี เอาใจคนดูมากไปหน่อย ผมว่ามันน่าจะจบลงด้วยเหตุที่น่าจะเกิดน่ะดีแล้ว (โศกนาฏกรรม) เพราะหักมุมแล้วทำให้หนังป๊อบปลาแดกและเป็นปฏิหาริย์เกินไป .......แต่ก็เอาเถอะ ผมชอบประเด็นของหนังที่ว่า ชะตาชีวิตของคน คนต้องเป็นคนลิขิตเอง คือในหนังเนี่ยจะบอกไว้ตลอดว่าทุกคนกลัวและมีความเชื่อในเรื่องเทพเจ้า คำทำนาย ฯลฯ คือไอ้เรื่องเกรงกลัวและเคารพน่ะสำคัญ เหมือนประเพณีและวัฒนธรรม แต่สุดท้ายคนก็ต้องเลือกพึ่งตัวเองมากกว่าจะมารอความหวังหรืออะไรที่มองไม่เห็นอยู่ดี
หนังทำท่าจะไปในแนวทางนี้นะ พระเอกคนเก่งของเราเดินเท้าข้ามโลกไปช่วยพวกพ้องและคนรัก หนแรกเขาเหมือนจะไม่เชื่อเรื่องพระเจ้าหรือสิ่งศักด์สิทธิ์ เมื่อเจอเหตุการณ์ประหลาดไปหลายดอก (อาทิ เอาตัวรอดจากแมมมอธ, เสือเขี้ยวดาบ แถมได้กองทัพแบบเฮงสุดๆ ฯลฯ) ทีนี้ก็คงเชื่อแล้วเนาะ แต่พอเห็นพวกอียิปต์ที่จับพวกพ้องไปใช้แรงงานทำสิ่งก่อสร้างเพื่อพระเจ้า ดีเลห์ก็เชื่อว่าพระเจ้าของฝ่ายตรงข้ามน่ะ คนละองค์กับของเขา (เพราะพระเจ้าต้องไม่ทำอะไรที่โหดร้ายอย่างนั้นในสายตาพระเอก) จากนั้นจึงกลายเป็นเหตุสงครามประหัตประหารกัน พระเจ้าเป็นนามธรรมที่ถูกตีความไปหลายแง่ และความเชื่อมีหลายชั้นเหมือนหัวหอม แล้วอันไหนมันถูกอันไหนผิด อืม .... บุกอาณาจักรโลก ๑๐,๐๐๐ ปี ทำให้ผมได้แง่คิดเพิ่มเติมสมองน้อยๆ สะท้อนถึงปัญหาร่วมสมัยหลายอย่างในปัจจุบัน
พอกลับมานึกถึงฉากจบของหนังอีกรอบ ตอนแรกซึ่งเหมือนจะจบลงด้วยความสูญเสีย พระเอกเอ๋อไปเลยที่พระเจ้าทำไมต้องรังแกขนาดนี้ (ผมสะใจว่ะ มันต้องจบอย่างนี้สิวะ)
แต่พอผู้สร้าง(พระเจ้าตัวจริงของหนัง)ใจปอดเลือกให้จบแบบแฮบปี้เอนดิ้งแทน ผมงี้เกือบจะขว้างขวดน้ำออกไปแล้ว ทีนี้ บุกอาณาจักรโลก ๑๐,๐๐๐ ปี มันจะเหลืออะไร เลยกลายเป็นความบันเทิงดาดๆสมใจคนดูน่ะสิ Oh! My God
