ทุกคนย่อมต้องมีความประทับใจ จึงขอเล่าความบันเทิงส่วนตัวที่เกิดขึ้นตลอดปีหมูทองที่ผ่านมา ว่ามีเรื่องราวสนุกใดเกิดขึ้นบ้าง
หนังจอเงินตลอดปีดูมาหลายเรื่อง(จำไม่ค่อยได้) มีทั้งดูฟรีทั้งเสียค่าตั๋วเอง ปีนี้หาหนังโดนใจลำบาก จำแม่นว่าหนังฮอลลีวู๊ดที่ถูกใจชนิดพุ่งจี๊ดถึงสมองมีแค่สามคือ Ratatouille พ่อครัวตัวจี๊ดฯ Transformers แล้วก็ Shoot ’em up ยิงxxxเลย (เพราะโคราชมีแต่หนังตลาดเข้าฉาย แล้วผมไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ บางเรื่องก็อาจจะดีแหล่ะ แต่ดันไม่ได้เข้าไปดูเอง) หนังไทยปีนี้ส่วนตัวแล้วรู้สึกเฉยๆ มีน่าพอใจหลายเรื่องแต่ก็ไม่ได้ประทับใจอะไร ประเภทหนังไทยที่ปีนี้ไม่ดูเลยคือ หนังผี ยอมรับว่ากลัว...(เสียดายตังค์) ไอ้ที่ถูกใจมักเป็นหนังแผ่นดีวีดีเหมือนเดิม เช่น Music and Lyrics, The girl next door, The King and the Crown ฯลฯ และบรรดาหนังนอกกระแสทั้งหลายแหล่เท่าที่มีปัญญาหามาดู คิดเป็นสัดส่วนมากถึง ๗๕%
ทั้งปีได้ดูอนิเมะ(หนังการ์ตูนญี่ปุ่น)มากเสียจนชุ่มปอด ต้องขอขอบคุณพี่ต้น ชยภณ นักเขียนการ์ตูนคนเก่ง ไม่ว่าจะเป็นกันดั้มหลายภาค, เดอะ ลาสท์ เอกไซลด์, โคด จีอาส, ยูเรก้า เซเว่น และอีกมากจริงๆ ผมมั่นใจว่าปีนี้ได้ดูอนิเมะจากพี่ต้นเตลิดร้อยแผ่นแน่ๆ Nodame Cantabile วุ่นรักนักดนตรี ซีรีย์ญี่ปุ่นจากหนังสือการ์ตูนชื่อดังพี่ต้นก็ให้ยืมมา เรื่องนี้อ่านหนังสือแล้วชอบพอได้ดูเป็นหนังคนแสดงยิ่งชอบเข้าไปใหญ่ เอาไปให้เพื่อนยืมดูก็เห็นถูกใจกันหมด ถ้ามีโอกาสก็อย่าลืมนะครับ เป็นเรื่องเกี่ยวกับนักศึกษาวิชาดนตรีคลาสสิคที่สนุกโคตร ท้าให้ลองเลย
พี่โหน่ง ทักษ์ ไทยทะเล เป็นอีกคนที่มีบุญคุณกับผมมาหลายปีดีดัก เพราะพี่โหน่งมีร้านเช่าหนังวีซีดีอยู่แถวหน้าวิทยาลัย R – CBAT ผมแวะร้านพี่เขาทีไรได้หยิบยืมหนังแผ่นฟรีทุกที พวกหนังอินดี้ทั้งหลายแหล่ซึ่งปกติไม่ค่อยมีคนเช่ากันอยู่แล้ว ผมยืมเรียบ อีกคนที่ให้ผมยืมดีวีดีไม่อั้นคือ พี่เป้ ลูกชายร้านครัวเงินหน้ามหาวิทยาลัยราชภัฏฯ พี่เขานิยมดูแต่หนังตลาดป๊อบๆ เรื่องไหนตกสำรวจผมก็มายืมได้ ทุกวันนี้หนังพี่เป้ที่อยู่บ้านผมแล้วยังไม่ได้เอาไปคืนเกินสิบเรื่อง (ฮา) หรือจะเป็น พี่ชุ ผู้ที่เวลาผมตกรถไม่ได้กลับบ้านบางทีก็จะอาศัยไปขอค้างบ้านแก แล้วก็ยืมหนังด้วยตามฟอร์ม พี่ชุมีโฮมเธียเตอร์แบบวางตำแหน่งลำโพงเซอร์ราวด์เอง (ในร้านขายของชำบ้านของแกนั่นแหล่ะ) ดูหนังบ้านพี่ชุได้อารมณ์สุดๆ ผมอิจฉาออพชั่นพี่ชุมาก เดี๋ยวจะหาว่าขี้ยืม ผมเองก็เผื่อแผ่ให้คนอื่นเหมือนกัน แต่ไม่ค่อยมีคนอยากยืมหนังของผมหรอกครับ เพราะส่วนมากจะเป็นหนังหน้าตาแปลกๆน่ะ เช่น มิยาบิที่รัก หรือ พิศวาสสาวอุ่น (ฮา)
๒๕๕๐ เป็นปีที่ผมริกลับมาเล่นวีดีโอเกมอีกครั้ง เพิ่งรู้จัก Emulator โปรแกรมที่ใช้สำหรับเล่นเกมเก่าแก่ เลยบ้าเล่นแต่อย่างนี้ หลังจากซื้อเครื่อง PC ใหม่ ก็หัดเล่นเกมประเภท next gens บ้างตามแฟชั่น มันก็สนุกดี อาจจะไม่ค่อยมีเวลานัก เพราะต้องทำงานอื่นบ้าง แต่ผมก็พอมีความสุขกับการเล่นเกมตามอัตภาพ
๒๕๕๐ เป็นปีที่ผมไม่ได้ซื้อซีดีเพลงเลยสักแผ่น ปกติผมไม่ค่อยซื้อซีดีเพลงอยู่แล้ว (ไม่มีเงิน) แต่ปีนี้ไม่มีแม้สักครึ่งแผ่น ไม่ใช่ว่าผมไม่ฟังเพลงนะ ......ปรากฎว่าทั้งปีฟังแต่ MP3 มันเกิดอะไรขึ้น!? เคยถามเพื่อนมันก็บอกว่าไม่ได้ซื้อซีดีเพลงมาหลายปีแล้ว อย่างไรก็ไม่น่าจะเกิดขึ้นกับผมเลย เพราะเมื่อก่อนผมต่อต้าน MP3 แต่เดี๋ยวนี้กลับโหลดมาฟังหน้าตาเฉย (ตำรวจจะจับผมไหม)
๒๕๕๐ กำลังจะเป็นอดีต และผมไม่กล้าลืมมัน เด็กต้องมีฟันแท้งอกขึ้นมา ส่วนคนแก่ต้องใช้ฟันเทียม สวัสดีปีใหม่ครับ ขอให้ทุกคนจงมีแต่ความสุข อย่าลืมพบกันปีหน้า ๒๕๕๑ (แก่ไปอีกปี)
)ให้มาดูอีกหลายแผ่นด้วย
มิยาบิที่รัก อิอิ
