ขณะที่ผมกำลังเตรียมต้นฉบับคอลัมน์ศิลปะบันเทิงอยู่ เป็นวันพ่อแห่งชาติและวันพรุ่งนี้ก็จะเป็นพิธีเปิดการแข่งขันซีเกมส์ครั้งที่ ๒๔ ซึ่งจังหวัดนครราชสีมาของเราเป็นเจ้าภาพ ต่อไปก็จะคึกคักกันทั้งสัปดาห์ ทุกอย่างก็คงจะคับคั่งทั้งเรื่องการจราจร เศรษฐกิจและการท่องเที่ยว โคราชบ้านเองถือว่าเป็นเกียรติอย่างสูง ในฐานะเจ้าบ้านอันดีผมขอให้พี่น้องชาวโคราชต้อนรับแขกต่างบ้านต่างเมืองด้วยรอยยิ้ม เป็นหน้าเป็นตาช่วยประชาสัมพันธ์จังหวัดของเรา
เมื่อวานนี้ผมเองเพิ่งถอยเครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องใหม่หมาด สำหรับใช้ในงานตัดต่อวิดีโอโดยเฉพาะ(เกี่ยวเนื่องกับงานอีกด้านที่ทำ) โหย... สุดจะแรงเลยครับ เล่นเกมได้ทุกเกมในโลก ถ้าเป็นภาษาวัยรุ่นก็คงเรียกว่า อย่างเทพ ช่วงนี้เลยเที่ยวป่าวประกาศบอกคนโน้นคนนี้ ต้องอวดกันหน่อยล่ะเพราะเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ซื้อเครื่องคอมพิวเตอร์เอง (ความจริงแล้วคือเงินผ่อน อย่างผมน่ะเหรอจะมีปัญญาซื้อสด)
เพราะคนพลุกพล่านเลยไม่ค่อยอยากจะออกไปไหนไกลบ้าน โชคดีซื้อหนังสือดีๆมาตุนไว้เพียบอาทิ บรรณาธิการคนสุดท้าย เขียนโดย จิม เบลโลว์ ภาสกร ประมูลวงศ์ แปล สำนักพิมพ์มติชนพิมพ์ขายเล่มละ ๒๙๕ บาท แต่ผมซื้อลดเกือบครึ่งราคา(ฮา)
จิม เบลโลว์ ไม่ได้เกี่ยวดองอะไรกับ แหม่ม เบนโล เมื่อเขาคือนักหนังสือพิมพ์คุณภาพคับแก้ว ไต่เต้าตั้งแต่นักข่าวตัวเล็กๆเติบโตจนเป็นบก.บริหารหนังสือพิมพ์ขนาดใหญ่หลายหัว ก่อนเข้าสู่วงการโทรทัศน์ และตรงดิ่งไปยังโลกอินเตอร์เนต เขาคือบรรณาธิการระดับตำนานที่นักหนังสือพิมพ์น้อยใหญ่ให้ความนับถือ
ผมซื้อมาตั้งแต่เดือนก่อนเพิ่งหาเวลาอ่านได้นี่แหล่ะ ตะบี้ตะบันอ่านอย่างกับมอดกินหนังสือ ขอรับรองว่า บรรณาธิการคนสุดท้าย เป็นหนังสืออ่านสนุกครับ และค่อนข้าวแนวทีเดียว ตลอดทั้งเล่มนอกจากการเล่าชีวประวัติของตัวเอง (ที่อาจสับสนไปบ้างในสรรพนาม เพราะคาดว่าคนมีส่วนร่วมในหนังสือคงหลาย) ยังแทรกด้วยเกร็ดข่าว บทความ จดหมาย โน้ตย่ออีกเพียบ อวดให้รู้กันว่าข้อมูลของนักข่าวมืออาชีพแน่นปึ๊กขนาดไหน
โอกาสอันดีที่ผู้อยู่ในแวดวงสื่อสารมวลชนไทยทุกท่านจะได้ศึกษาลีลาการเขียนข่าวระดับเซียน จากที่ลองอ่านล้วนเปี่ยมอารมณ์ขันครับ มีเสน่ห์อย่างประหลาดทั้งที่หนังสืออวบหนาไม่หยอก (สี่ร้อยกว่าหน้า)
ถ้าอ่านรวดเดียวอาจจำเนื้อหาของ จิม เบลโลว์ ได้ไม่หมด เพราะชายคนนี้ผ่านสมรภูมิข่าว และการแข่งขันในเชิงของคุณภาพหนังสือพิมพ์มาอย่างทรหด ทำผิดเขาก็ยอมรับผิด นอกใจเมียเขาก็ยอมรับว่านอกใจเมีย (ในบทที่๗ แม๊กกี้เปลี่ยนแปลงผม) เขาเคยบริหารงานผิดพลาดและเขาก็ยังยืดอกรับอย่างหน้าชื่นตาบาน เขาไม่กลัวที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองและทำในสิ่งที่แตกต่าง ฯลฯ เอาเป็นว่าอ่านจบแล้วคุณต้องทึ่งก็แล้วกัน
“ แล้วคุณจะรู้ว่าผมช่วยให้นิวยอร์กไทม์ วอชิงตันโพสต์ และลอสแองเจเลิส ไทมส์ หลุดพ้นจากความน่าเบื่อได้อย่างไร” ช่วงชีวิตหนึ่ง จิม เบลโลว์ เคยเข้าไปคลุกคลีกับหนังสือพิมพ์ชื่อดังอย่าง นิวยอร์กไทม์ เขาสรรหานักเขียนหน้าใหม่ประดับวงการน้ำหมึก บริหารทรัพยากรอย่างมีคุณค่า เพราะมักจะสร้างชื่อให้กับหนังสือพิมพ์อันดับสองอยู่เสมอ มาตรฐานของเขาจึงสูงและสนุกกับการไล่บี้คนข้างหน้า เล่นเอาชนิดผู้นำทั้งหลายแทบหายใจหายคอไม่ทัน ที่สุดแล้วการต่อสู้อันดุเดือดของหนังสือพิมพ์คุณภาพข้อดีย่อมตกเป็นของประชาชน ผู้รับข่าวสารอยู่วันยังค่ำ (สวนทางกับวงการหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นในโคราชแฮะ ที่เห็นแข่งขันกันก็แต่ว่าหนังสือใครจะได้ค่าโฆษณามากกว่ากัน)
สรรหาหนังสือดีรินใส่สมอง บรรณาธิการคนสุดท้าย เป็นหนังสือสารคดีชีวิตจริงที่น่าสนใจมากครับ
