โครงการหนังม่านรูด ๓ ผมเข้าไปพัวพันโดยเจตนา และในที่สุดก็ดำเนินถึงช่วงปลายของโครงการ นั่นคือการจัดฉายและเผยแพร่

        สารคดีเรื่องนี้มีบุญคุณกับผมมากมาย ไสวยังไหว ทำให้ผมค้นพบตัวเอง ไสวยังไหว ทำให้ผมเปลี่ยนสายตาต่อสิ่งธรรมดารอบข้าง เช่น ยุง เอ็มสปอร์ต หมากฮอส และการเล่นกล้ามให้กลายเป็นความอัศจรรย์   ไสวยังไหว ทำให้ผมได้ไปเที่ยวนครพนม กราบพระธาตุพนมเสียที (แม้จะไปเรื่องงานสารคดีแค่ครึ่งวันก็เถอะ) ฯลฯ

        สารคดีซึ่งผมมีวาสนาได้ทำเรื่องนี้กำลังจะได้ฉายในโรงแล้วครับ ถึงจะโรงเดียวรอบเดียวก็เถอะ เคยส่งหนังเข้าประกวดแล้วตกรอบ ในช่วงระยะเวลาเดียวกันหมุนผ่านมาหนึ่งปีหนังของผมได้ฉายโชว์ แค่นี้ก็สมควรภูมิใจไม่ใช่หรือ

        เมื่อสองวันก่อนเจอไสว ทั้งที่สภาพจิตใจผมกำลังย่ำแย่ (ปัญหาส่วนตัวครับ ไม่บอกใครแน่นอน) หน้าบูดเหมือนข้าวค้างคืน แต่ไสวกลับร่าเริงปานไม่เคยมีปัญหาทุกข์ร้อนในชีวิต เขามักมีโปรเจคใหม่ที่คิดและทำจริงมาเล่าให้ฟังเสมอ ประกายความหวังจากเขาส่งผลกับผมโดยไม่รู้ตัว อะไรคือแรงผลักดัน หลังจากจบงานสารคดีก็รู้เสียที ผมเคยนั่งคุยกับเขาจริงจังถึงเรื่องเอ็มสปอร์ตใส่ยุงจะส่งผลเสียต่อร่างกาย  ถ้าไสวเกิดป่วยเป็นเอดส์ขึ้นมาก็ต้องกินยาต้านไวรัสเหมือนคนอื่นๆ เขาบอกคงไม่มีเงินซื้อยา ต้องอธิบายอีกว่าเดี๋ยวนี้มียาแจกฟรีกันแล้ว ฯลฯ

         “ งั้นผมก็ต้องกินน่ะสิ เรื่องอะไรผมจะไม่กิน” ไสวเพิ่งรู้ตัว

         “ แต่ก็ต้องหลังจากยาของผม - เอ็มสปอร์ตใส่ยุง มันเอาไม่อยู่ก่อนนะ”

          เขายังเชื่อเสมอว่าตนมีดี นี่แหล่ะครับไสว

          ถ้าคุณรู้จักเพียงผิวเผินคุณจะสงสารเขา แต่ถ้าคุณรู้จักเขาลึกพอจะไม่นึกสงสารเลย (อ้าว) ยืนยันประโยค “ ไม่มีใครเกิดมาน่าสงสาร นอกจากจะทำตัวน่าสงสารเอง”

          ผมไม่รู้สึกสงสารไสวสักแอะ นั่นเพราะเขาไม่ได้ทำตัวให้ใครสงสารสักนิด เขาไม่เคยร้องขอความช่วยเหลือจากใคร ขนาดคิดว่าตนเองเป็นเอดส์ยังคิดเองเออเองไปจนถึงวิธีรักษาได้ เมื่อผมถามว่าวันนี้มีเงินติดตัวกี่บาท เขาอาจจะตอบว่า ๕๐ บาท ก็จบ... มันมีความหมายแค่นั้น วันนี้จะอยู่ยังไง แล้วพรุ่งนี้ล่ะ เขามีแผนของเขาอยู่แล้ว (คุณก็คิดดู เขาใช้ชีวิตเป็นสามล้อเดียวดาย กินนอนบนสามล้อมาตั้งเกือบสี่สิบปี)  เซียนหมากฮอสคนยากอาจไม่สมบูรณ์แบบ แต่สิ่งนั้นทำให้เขาเป็นคนมีเลือดเนื้อ ที่สำคัญ EQ ทะลุเพดานครับ เขาไม่มีวันที่จะล้มลงซบหน้ากับพื้นร้องขออะไรจากบางสิ่งบางอย่างแน่นอน ผมเชื่ออย่างนั้น

          ไสวยังไหว ผมซึ่งเป็นคนตัดต่อเองย่อมหมายความว่าได้ดูซ้ำไปเกือบร้อยรอบ ไสว (หรือ  เซียนไหว ในสารคดี) แสดงความอ่อนแอออกมาน้อยมาก สารคดีเรื่องนี้แทบจะ feel good เต็มอัตรา ความเชื่อของเขาอาจทำให้คุณตกใจบ้าง แต่ก็พอทำใจได้อยู่ดี  สามล้อคนนี้มีความฝันและจินตนาการล้ำหน้ากว่าใคร ล่าสุดก็มาบอกว่าอยากเขียนบทความเอง ทั้งที่ไสวเขียนหนังสือไม่เป็นอ่านไม่ออก(เรียนจบแค่ ป.๒) กลางวันตอนปั่นสามล้อก็นึกเป็นประโยคในหัวก่อน กลางคืนค่อยไปอาศัยยงค์ เพื่อนรปภ.เขียนตามคำบอกให้อีกที จากนั้นจึงส่งต่อมายังผม(ทำไมไม่รู้)... ซึ่งเหมือนเป็น บ.ก.ส่วนตัวของเขาโดยปริยาย

          ไสวไม่ใช่ตัวอย่างที่ดีทุกอย่าง แต่ผมหวังว่าไสวจะเป็นกำลังใจให้แก่ผู้ติดเชื้อ และสร้างความรู้สึกดีๆต่อคนทั่วไป แม้จะเกิดอะไรขึ้นก็ตามจงอย่าทิ้งความหวัง นี่คือสารที่ผมอยากส่งไปถึงทุกท่าน (และเพื่อความมั่นใจผมจึงพิมพ์มาให้อ่านเป็นลายลักษณ์อักษร – ฮา) ไม่อยากให้มองว่าเป็นเรื่องไร้สาระของคนเพี้ยน เพราะเขาไม่ได้เพี้ยน ....ทว่าเป็นอย่างในสารคดีทุกประการ (คุณเชื่อไหม)

          ส่วนเรื่องที่ว่า ไสวยังไหว จะสร้างเทรนด์ให้คนหันมากินเอ็มสปอร์ตใส่ยุงหรือเปล่า ....... เอาเป็นว่าถ้าใครกำลังคิดจะกินแบบไสว รบกวนช่วยติดต่อมาทางผมด้วย จะตามไปถ่ายเป็นสารคดีครับ อยากทำสารคดีภาคต่อมานานแล้ว

          นอกจากหลายคนที่ขอบคุณไปแล้วหลายยก ผมขอขอบคุณ ขุนสมาน สำหรับเพลงประกอบใน ไสวยังไหว ทุกเพลง เพราะบางเพลงที่หนแรกรู้สึกว่าเหมือนวีดีโอเกมไปหน่อย แต่สุดท้ายก็เข้ากับเรื่องของคนคนหนึ่งที่กำลังเล่นเกมชีวิตอยู่ หมากฮอสเป็นสัญลักษณ์ที่สะท้อนถึงเกมที่ว่า ซึ่งแม้เขาคนนี้จะทำ Game Over ไปกี่คราแต่ก็ยัง continue ได้ทุกครั้ง