ตอนทำ ค้นโคราช : ไสวเหลือร้าย ผมไม่ได้คิดอะไรซับซ้อน ก็เร่งรีบตามปกติเพราะพรุ่งนี้ต้องส่งต้นฉบับแล้ว นึกแปลกใจเรื่องราวเกี่ยวกับเซียนหมากฮอสไหงไปจบลงด้วยโรคร้าย เมื่อไม่เคยสัมผัสผู้ติดเชื้อในระยะประชิดมาก่อน ความจริงจากปากไสวผมเชื่อครึ่งเดียว เขามาบอกว่าแฮบปี้กับชีวิตนี่ยังไงผมก็ว่าตอแหล
เหมือนมีอะไรมาดลใจ บังเอิญข่าวการประกวดฯเข้ามาทิ่มหู ตรงความสนใจของเราพอดี จากที่ไม่อยากจะแข่งขันกับใคร ก็เอาวะ ลองดูหน่อยไม่เสียหาย (ผมชอบเงื่อนไขโครงการ ถ้าได้รับเลือกมีทุนให้ไปทำนี่แหล่ะ)
แค่ลงชื่อสมัครทางเนตเพื่อเข้าร่วม ช่วงเช้ามาสายเพราะว่าหลงทาง รำคาญตัวเองจนเกือบหันหลังกลับโคราชรอมร่อ อาสัยลูกมั่วสุดท้ายไปถึงจุดหมายสำเร็จ (โรงแรม ปรินส์ตันปาร์ค แถวศูนย์ไทย-ญี่ปุ่น ดินแดง)การอบรมสองวันจากพี่ๆวิทยากรน่าประทับใจเกินคาด ทัศนคติเกี่ยวกับเอดส์ของผมเรียกว่าพลิกจากหลังตีนเป็นหน้ามือทีเดียว
ได้หยิบ ค้นโคราช มาเขียนเป็นโครงเรื่องสารคดีส่งประกวดนับว่าเป็นโอกาสอย่างหนึ่ง
วันนี้ได้เข้ารอบรอง (20 คนสุดท้าย) ก็นับว่าเป็นโอกาสอย่างสอง
สิ่งที่ต้องพยายามต่อไปคือ ทะลวงเป็น 1 ใน 9 ผู้รับทุนทำสารคดีให้จงได้ ถ้าจะพลาดในรอบหน้าก็ไม่เป็นไร ถือว่าไร้วาสนาเอง(ฮา)
ภาพบรรยากาศวันที่ 26-27 พฤษภาคม work shop เติมความรู้แก่ผู้แข่งขันโดยมูลนิธิเข้าถึงเอดส์
