เมื่อเทอมก่อน นิเทศศาสตร์ ศศ.บ. ๓.๓ เคยมีวาสนาได้เรียนกับอาจารย์สาวคนหนึ่ง เธอเป็นอาจารย์สุดน่ารักจากต่างคณะที่ต้องมารับหน้าที่สอนแทน เพราะแก่กว่าไม่เกินห้าปี บรรยากาศในการเรียนครั้งนั้นจึงโรยด้วยกลีบกุหลาบ นักศึกษาชายแข่งขันทำเกรดอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน แต่เมื่อเธอลาออกไปแต่งงานกับคนรักในเวลาต่อมา (แถมท้องก่อนแต่งอีกต่างหาก) ก็ทำลายความรู้สึกดีๆจนพวกเขาพร้อมใจกันตกเกือบยกห้อง
เอก เป็นเพื่อนในกลุ่มบอยที่เกรดเฉลี่ยต่ำขั้นตรีทูต มีกากบาทแดงกาหน้าชื่อในบัญชีดำของอาจารย์ที่ปรึกษา พร้อมถูกรีไทร์ได้ตลอดปี เขา อ๊อฟ และตูน ยังไงเทอมนี้ก็ต้องดิ้นรนมากกว่าปกติ แต่ทำไมกลับไม่ยี่หระเท่าที่ควร

ช่างมันเถอะ บอยคิดเสมอว่า ถึงเรียนจบไปไม่แน่ว่าจะยังได้เจอกันอีกหรือเปล่า ฉกใบปริญญา ฉวยงานใกล้มือ ไขว่คว้าหาเงิน แล้วก็รีบๆตายเสียที - ชีวิตก็มีอยู่แค่นี้
จะโทษพวกเขาไหม หากที่ผ่านมาไม่เคยเอาจริงในการเรียนเลย เพราะอ้างว่าอาจารย์ก็ไม่ได้ตั้งใจสอนเช่นกัน ความตั้งใจย่อมไม่เกิดจากการวานหัวหน้าชั้นเรียนอ่านตำราให้จดตาม หรือแจกสำเนาเอกสารให้อ่านเอง วิธีนั้นอาจเข้าท่ากับบางสถาบัน แต่นักศึกษาก็อดมีอคติกับอาจารย์ไม่ได้

ตลาดวายทันควันเมื่อเงาใครผ่านประตูหน้าห้อง คนเดินนำใส่ชุดอย่างเซลแมนขายตรง ถือวิทยุสเตอริโอแบบหูหิ้ว เขารีบเดินเข้ามาอย่างกับจะเดินผ่านไป ส่วนอีกคนเป็นนักศึกษาเหมือนเรียนภาคสมทบ ท่าทางเรียบร้อยกว่าหน้าตามาก หมอนั่นใส่แว่นและหวีผมเสียเรียบแปล้ จงอยผมโค้งบนหน้าผากแลดูคล้ายเทปดำพันสายไฟที่แปะมา

ราตรี ไม่มีเช้านี้
พวกเขาต้องผิดหวังกับอาจารย์ ......อีกแล้ว

ชายแปลกหน้าพร้อมกับชายหน้าแปลก ไม่มีใครสงสัยมากเกินไปกว่าคาบแรกของวันเปิดเทอมจะได้เลิกชั้นเร็วกว่ากำหนดแค่ไหน
นักศึกษาทำความเคารพ
สวัสดีครับ/ ค่ะ อาจารย์
เอาใหม่ ชายลึกลับโบกมือไปมา
นักศึกษามองหน้ากันเลิ่กลั่ก บ้างขมวดคิ้วสงสัย
เขากระแอมไอ
ก่อนทำความเคารพต้องทำความเข้าใจผมใหม่ สิ่งที่ควรรู้ข้อแรกและข้อเดียว อาจารย์น่ะใครก็เป็นกันได้ แค่ปูเสื่อนั่งเดาดวงใต้ต้นมะข้าม หรือทรงเจ้าเข้าผีก็เป็นอาจารย์กันได้แล้ว แต่ผมมายืนอยู่ที่นี่ตรงนี้เพื่อเป็น ครู ของพวกคุณ

อารายว๊า.....
หัวหน้าห้องสาวส่งเสียงจิ๊จ๊ะเบาๆ ทั้งหมดหย่อนก้นลงไปใหม่เหมือนคนพร่องแรง
ช่วยทำกันให้จริงใจกว่านี้ด้วย เพราะนอกจากเสียงอ่อยเหมือนง่อยกินแล้ว ผมยังเห็นหลายคนลิปซิงค์

นิเทศศาสตร์ ศศ.บ. ๓.๓ เกิดอุปทานหมู่ไปแล้วว่า เจ้า ครู ใหม่นี้ต้องอยากมีปัญหากับเราแหงแซะ
บอย สังหรณ์ถึงความวุ่นวาย
เมื่อเช้าไฟที่บ้านดับเหรอ
พูดกับใครวะ
ตกใจเมื่อก้มตามมือครูชี้ บอยเห็นเสื้อยับๆของตนเอง เสื้อที่เมื่อเช้าจงใจไม่รีดมาจากบ้านเพื่อหวังให้ใครสักคนทัก แล้วนึกเจ็บใจขนาดไอ้เอกไอ้อ๊อฟก็ไม่สังเกตสิ่งนี้ - ความเป็นตัวเขา

ครูคนใหม่เปิดซีดีจากสเตอริโอที่หิ้วมา คาดว่าคงเป็นอุปกรณ์ประกอบการสอนแต่เพลงเต้นรำนำสมัยกระหึ่ม

ยินดีต้อนรับนักศึกษาทุกคนเข้าสู่ชั่วโมงเรียนพิศวง กับผม ศีล โมเลกุล
เขาทำปานดีเจอย่างงั้น
ขอความกรุณานักศึกษาให้ร่ำเรียนในความสงบด้วย ที่นี่เป็นห้องเรียนนะครับไม่ใช่เธค เพราะฉะนั้นห้ามเต้นเด็ดขาด
...................
แต่ทุกคนเห็นเต็มตาว่านักศึกษาแปลกปลอมข้างหลังเขากำลังเต้นท่าปลาบู่อยู่ !!
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ?

ไม่มีใครกล้าทำอะไรจริงจัง แม้กระทั่งจะขบขัน ความรู้สึกของพวกเขาคงเหมือนปลาที่ถูกทุบหัว นั่นคือ นิ่งงันและเฝ้ารอชะตากรรมต่อไปด้วยใจระทึก
เพลงเปลี่ยนแทรคใหม่อย่างแนบเนียน
เมื่อผมตั้งใจสอน ก็อย่านอนใจเรียนเด็ดขาด"
ครูหนุ่มพักคำไว้แล้วเพิ่มระดับเสียงดนตรีโหมโรงอันแสนคุ้นหูของจอห์น วิลเลี่ยม กึกก้องทั่วห้อง บอย ผู้คลั่งหนังกว่าใครในรุ่นเดาว่าเป็นเพลงบรรเลงของหนังดัง
ภายในปีการศึกษานี้ผมสาบานว่าจะสอนพวกคุณทุกคนให้เป็น..........
ลดเสียงสเตอริโอลงฉับพลัน
ซูเปอร์แมน!

นักศึกษาชายผู้ยืนเต้นอยู่หน้าชั้นเรียนถอดแว่นตาออกแข็งขัน แหวกเชิ้ตขาวอ้า อวดเสื้อยืดสัญลักษณ์ตัว S ของบุรุษเหล็กที่ซ่อนอยู่ภายใน แล้วค้างไว้
ตะลึงตกกระแทกลิ้นปี่ของหลายคนจนจุกแอ้กคาที่
เสียงฮือฮาเริ่มดัง
เดี่ยว ซึ่งแอบอ่านหนังสือการ์ตูนในห้องเรียนรีบเก็บมันเข้ากระเป๋าทันที พอกันกับ อ๊อฟ หายง่วงจากการตอกเบียร์เมื่อคืนแทบจะเป็นปลิดทิ้ง ก้อย ระเบิดเสียงหัวเราะไม่อายใคร และภายหลังมีนักศึกษาอีกหลายคนสารภาพว่ายิ้มกันจนแก้มปวด
ผมชอบซูเปอร์แมน เพราะจากนักข่าวธรรมดาแค่ถอดแว่นแล้วโชว์สารรูปปัญญาอ่อน เขาก็ดูไม่เหมือนคนธรรมดาเสียแล้ว

นี่แหล่ะความพิศวงจริงๆ